بابیة-بهائیة
شرح حال سید علیمحمد شیرازی باب(1235 - 1266 هـ = 1819 - 1850 م)
شرح حال بابیة
شرح حال شیخ احمد بن زینالدین احسائی(1166 - 1241 هـ = 1753 - 1826 م)
شرح حال سید کاظم رشتی(1212 - 1259 هـ = 1797 - 1843 م)
شرح حال فاطمه زرینتاج برغانی قزوینی-طاهره قرةالعین(1230 - 1268 هـ = 1815 - 1852 م)
شرح حال میرزا یحیی نوری-صبح ازل(1246 - 1330 هـ = 1831 - 1912 م)
شرح حال میرزا حسینعلی نوري-بهائي(1232 - 1310 هـ = 1817 - 1892 م)
شرح حال ابوالفضل گلپايگاني-فرائد(1260 - 1332 هـ = 1844 - 1914 م)
شرح حال عباس افندی-بهائي(1260 - 1340 هـ = 1844 - 1921 م)
شرح حال شوقی افندي-بهائي(1315 - 1376 هـ = 1897 - 1957 م)
شرح حال سید عباس علوی(1310 - 1380 هـ = 1892 - 1960 م)
عبدالمجید
Friday - 15/5/2020 - 8:32
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد:
آیین بهایی یا بهائیت
که به آن آیین بها (بها در پارسی به معنی ارزش و ارج میباشد) نیز میگویند، دینی است[۱][۲] که حسین علی نوری، ملّقب به بهاءالله، در سده ۱۹ میلادی، در ایران، بنیان گذاشت. پیشینهٔ دیانت بهائی که در ارتباط با شیخیه و بابیه بود، با قرائتی درونمذهبی از شیعه امامیه، شکل گرفت؛[۳] اما استقلال رسمی آن، در سال ۱۸۶۳، و با علنی کردن دعوت بهاءالله به «مَن یُظهِرُهُ الله»، شکل گرفت.
بهائیان معتقدند که بهاءالله (۱۸۱۷–۱۸۹۲) جدیدترین فرستاده الهی در سلسله پیامبران پیشین چون ابراهیم، موسی و بودا و زرتشت و مسیح و محمد است.[۴][نیازمند بازبینی منبع] بهاءالله در سال ۱۸۶۳ این دین جدید را اظهار کرد. شمار پیروان این آئین بیش از ۷ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر برآورد شدهاست.[۵] با اینکه این شمار کمتر از ۰٫۲٪ جمعیت دنیاست ولی از نظر پراکندگی در کشورهای مختلف پس از مسیحیت دومین دین جهان شمرده میشود.[۶][منبع نامعتبر؟][نیازمند بازبینی منبع] مرکز جهانی بهائیان در حیفا واقع شدهاست.[نیازمند منبع]
پس از تیرباران سید علیمحمد باب، پیروانش که به «بابی» مشهور بودند بر طبق بیانات باب در کتاب بیان به دنبال مظهر ظهور بعدی که در این کتاب به «ظهور من یظهره الله» اشاره شدهاست، گشتند. آنها در ابتدا از میرزا یحیی نوری که باب به او لقب صبح ازل داده بود پیروی میکردند ولی پس از چندی در سال ۱۸۶۳ میرزا حسینعلی نوری (بهاءالله) برادر میرزا یحیی خود را من یظهرهالله معرفی کرد. دولت عثمانی هم از بیم جنگ میان دو فرقه میرزا یحیی و اتباعش را به قبرس و میرزا حسینعلی و یارانش را به عکا تبعید کرد. میرزا یحیی از آن پس فعالیت چندانی نشان نداد و فعالیتهای بهائیان اندک اندک او و یارانش را به فراموشی افکند. اما حسینعلی که خود را بهاءالله میخواند به فعالیتهای وسیعی دست زد و بهائیت را پدیدآورد.[۵۷]
آثار بهاءالله
بهاءالله متون متنوعی شامل کتاب، نامه و رساله از خود بر جای گذاشتهاست که بهائیان آنها را کلام خدا در نظر میگیرند.[۵۸] آثار بهاءالله در اصل خود به زبان فارسی و عربی نگاشته شدهاست و امروز به بیش از هشتصد زبان ترجمه شدهاست.[۵۸] برخی از این آثار عبارتند از:
عکسی از عباس افندی مشهور به عبدالبها
کتاب اقدس
کتاب ایقان
کلمات مکنونه فارسی
کلمات مکنونه عربی
کتاب بدیع
اشراقات
اقتدارات
هفت وادی
چهار وادی
دریای دانش
جواهر الاسرار
آثار عبدالبهاء
رساله مدنیه
رساله سیاسیه
خطابات (سه جلد)
مکاتیب (نه جلد)
مفاوضات
مقاله شخصی سیاح
تذکرة الوفا
مجموعه الواح به افتخار بهائیان پارسی
الواح وصایا
دانلود کتابهای تخصصی در باره فرقه ضاله بهائیت و بابیت
شرح حال بابیة